Hey! Mijn naam is Inge

Ik heb het geluk gehad om op mijn weg al enkele geweldige mensen tegen te komen, van wie ik ongelofelijk veel heb geleerd. Maar tegelijk is het ook zo dat heel veel van mijn kennis ook gewoon het resultaat van mijn eigen zoektocht is.
Heel lang heb ik gedacht dat ik gewoon een actieve verbeelding had, maar het bleek meer dan dat te zijn. Ik ontdekte dat anderen gelijkaardige ervaringen hadden dan ik. En dat daar zelfs een naam voor bestond : Spirit.

Down the rabbit hole I went. Boeken lezen, online artikels opzoeken, forums afspeuren (dat bestond toen nog). Ik vond verklaringen voor wat er gebeurde, en verschillende ervaringen die ik had waren allesbehalve verbeelding. Twintig jaar geleden was informatie over energie, spirit en hoe dit allemaal werkt niet zo vrij verkrijgbaar. Het internet was nog een pak kleiner, en sociale media bestond nog helemaal niet. Ik leerde door ervaring, falen en opnieuw proberen.

Het verbaast je vast niet dat ik als energie werker heel gevoelig ben voor energie, maar het was pas toen ik halverwege de twintig was dat ik begreep dat ik een hooggevoelig zenuwstelsel had, en dat ik daardoor soms zowel fysiek als emotioneel oppik wat mensen voelen. Dit leren zien als een talent en er controle over krijgen was een game changer.

Reiki Master worden was heel veel validatie van wat ik eigenlijk instinctief al heel mijn leven deed.

Daarna haalde ik ook mijn certificaat als life coach. Het was iets wat ik al jaren wou doen, maar zoals zo vaak, it wasn’t the right timing until the time was right.

Mensen terug leiden naar zichzelf, hun authentieke zelf is een van de meest vervullende dingen die ik kan doen. Zien hoe diepe wondes helen, hoe muren worden gesloopt en bloemen bloeien, is onbeschrijflijk mooi.

Love & light

xoxo

The story behind the name

Life and Moon is niet zomaar een betekenisloze naam. En het is niet zo simpel als dat ik gefascineerd ben door de maan en je graag wil vertellen over mijn leven (hoewel beiden ook waar zijn.).

Er zit een verhaal achter…

Hier gaan we…

Toen ik nog een tiener was introduceerde een van mijn nog steeds beste vriendinnen me in Wicca. Zo gaat dat, je bent jong en experimenteert. Enkel bij mij voelde het alsof de wereld eindelijk op zijn plaats viel. Ik had eindelijk een geloofsysteem gevonden waar ik kon achter staan. Na enkele jaren boeken lezen en de kelders van de eerste online zoekmachines te hebben uitgeplozen, struikelde ik over een online community (we spreken hier over de hoogdagen van forums, voor jullie die oud genoeg zijn om dat te herinneren) : The Village. En de naam zegt het al, maar het was echt een Village, een dorp, een gemeenschap. Een gemeenschap van pagans, heksen, en open minded soul searchers. En zoals destijds gebruikelijk koos ik ook een online nickname. Ik werd Moonfeary, Moon voor mijn online vrienden.

Ik had veel moeite toen, om balans te vinden tussen de versie van mezelf in de echte wereld, people pleasing en nog vol trauma, en de Moonfeary versie van mezelf die eerlijk en trouw was aan zichzelf.

Ik groeide en bloeide open in deze online gemeenschap. En 25 jaar later ben ik nog dankbaar voor de verschillende meesters die ik daar gekend heb.

Na enkele jaren veranderde de online wereld (damn you, Facebook) en onze online community viel uit elkaar. In de echte wereld kende ik niemand die was zoals ik, en zeker niet in mijn dichte omgeving.

Er begon op den duur iets te knagen aan mij, maar ik kon er maar moeilijk de vinger op leggen.

Tot op dat moment. Ik was onderweg te voet naar de lokale supermarkt en ik stopte plots in mijn stappen. Ik keek naar mijn voeten en besefte ineens wat het was dat me al zo lang dwars zat. Ik hoorde het woord letterlijk in mijn hoofd weergalmen. UPROOTED. En ja, dat was het. Ik voelde me ‘uprooted’: ik was mijn wortels kwijt. Ik was totaal niet gegrond, niet in mijn realiteit, niet in de wereld en al helemaal niet in mezelf. Ik was vergeten wie ik was. In mijn people pleasing shit, mijn drang om mensen van me te doen houden, was ik zo ver van mezelf verwijderd geraakt, dat ik mezelf helemaal kwijt was.

En zo begon de weg terug.

Ik begon opnieuw te schrijven. Ik ben een schrijver, altijd als geweest , zelfs als kind.

Mijn blog was geboren : Back to Moon.

Het was een belofte aan mezelf : terug naar mij, terug naar de echte ik. De blog was privé, dus maak je geen zorgen, je vind hem nergens ;)

Maar het hielp wel. Het deed wat het moest doen : terug zien wie ik echt was.

De blog evolueerde uiteindelijk in een meer publieke blog, met artikels over mijn ervaringen en spirituele pad.

En de blog werd de huidige website:

LIFE AND MOON

Moon staat voor twee zaken : 1. Mijzelf en mijn persoonlijke weg en 2 de Maan, symbool voor mijn intuitie, spiritualiteit en mysticisme.

Life staat voor mijn leven, maar ook het jouwe. De verbinding, de zoektocht, het plezier.

En zo werd Life and Moon de visie van die alles. Heel worden, helen, en trouw blijven aan onze echte zelf, aan onze ziel en z’n missie.